ساختار اسکلتی:

مفصل مچ دست به ظاهر از ترکیب دو استخوان زند زبرین و زیرین و هشت استخوان مچ دست بوجود آمده ولی در واقع این مفصل از استخوان های زند زبرین و سه استخوان ناوی ، هلالی و هرمی تشکیل گردیده است . چهار استخوان ذکر شده مچ دست با استخوان های ردیف پایین تر به نام های ذوزنقه و چنگکی نیز مفصل شده و همین استخوان ها با استخوان های کف دست مفصل می شود .مچ دست قادر به انجام حرکات دور شدن ( آبداکشن )، نزدیک شدن ( آداکشن )، باز شدن ( اکستنشن )، تا شدن ( فلکشن ) و هایپرآداکشن و هایپرفلکشن می باشد .

رباط قدامی‌زانو ممکن است در اثر آسیبهای ورزشی صدمه ببیند.  اگر اخیراً دچار آسیب رباط قدامی‌زانو شده اید، این نرمشها ممکن است به بهبود سریعتر شما کمک کند. در صورتی که توان انجام این نرمشها را دارید از این نرمشها استفاده کنید.

لغزاندن پاشنه :

روی زمین بنشینید، پاها را دراز کنید. در حالیکه پاشنه‌ی پای آسیب دیده را روی زمین به طرف خودتان می‌لغزانید به آرامی ‌زانوی آسیب دیده را خم کنید. سپس پا را به حالت اول در آورید و این نرمش را ۱۰ مرتبه انجام دهید.

انقباض ایزومتریک عضله‌ی چهار سر:

روی زمین بنشینید. پای آسیب دیده‌ی خود را دراز کنید و پای سالم را از زانو خم کنید. سپس بدون اینکه پای آسیب دیده را حرکت دهید عضله چهار سر ران)عضله قدامی‌یا روی ران ) را منقبض کنید. برای این کار می‌توانید پای آسیب دیده را که روی زمین دراز کرده اید به زمین فشار دهید و این حالت را برا ی۱۰ ثانیه حفظ کنید.

افزایش پایداری  مفاصل:

افزایش ثبات و استحکام مفاصل نقش مهمی در توانبخشی آسیبهای مفصلی  دارد. بازگشت مفاصل به حالت مناسب،‌ بعد از آسیب دیدگی،‌ اساس توانبخشی را تشکیل می‌دهد. یک برنامه‌ی توانبخشی خوب شامل برنامه‌هایی است که هدف از آنها افزایش پایداری مفاصل است. این برنامه به ویژه در مورد آسیبهای اندام تحتانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

استحکام مفاصل در آسیبهای اندام تحتانی:

اولین قدم برای  استحکام مفاصل پس از آسیب اندام تحتانی،‌ ارزیابی نقصهای ایجاد شده،‌ عدم توازن و ناهماهنگی ایجاد شده در مفاصل در اثر آسیب است.

مطالعات اخیر نشان می‌دهند که افراد می‌توانند از منافع شرکت کردن در ورزشهای هوازی بهره‌ی زیادی ببرند. ورزشهای هوازی یا ایروبیک شامل فعالیتهایی است که موجب افزایش تعداد ضربان قلب شده و ضربان را در مدت زمان طولانی بالا نگه می‌دارد. معمولاً ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ورزش هوازی توصیه می‌شود.
بسیاری از افرادی که درد عضلانی دارند به ورزش کردن میلی ندارند. زیرا موجب ایجاد درد بیشتر می‌شود. احتمالاً پزشک و یا فیزیوتراپیست شما می‌گوید که می‌توانید ورزش کنید، اما باید آهسته و به تدریج برنامه‌ی ورزشی خود را آغاز کنید و به مرور آن را افزایش دهید. در این صورت خطر آسیب به عضلات به میزان زیادی کاهش می‌یابد و بدن شما نیز در دراز مدت توان انجام ورزشهای معمول و حتی ورزشهای بیشتر و شدیدتر را پیدا می‌کند.
برای شروع باید از ورزشهایی که تکانهای شدید و ضربه دارند مانند جاگینگ (نوعی دویدن) حرکات سریع ایروبیک، بدنسازی و کشیدن و بلند کردن وزنه‌ها، ورزشهای راکتی مانند تنیس، بدمینتون و تنیس روی میز، بسکتبال و هر حرکتی که لازمه‌ی آن بالا و پایین پریدن باشد اجتناب کنید.

توانبخشی در آسیب مچ پا:

مچ پاها تمام وزن بدن را تحمل می‌کنند. آسیب مج پا بسیار شایع است و تعداد زیادی از افراد دچار آسیبهای مچ پا می‌شوند. مچ پا به وسیله‌ی رباطها (لیگامانها) نگهداری می‌شود.

آسیبهای مچ پا:

پیچ خوردن مچ پا یکی از آسیبهای شایع این مفصل است. این آسیب وقتی که رباطهای مفصل در معرض کشش در جهت نامناسب و یا بیشتر از حد طبیعی قرار گیرند، ایجاد می‌شود. از هم گسیختن رباطها می‌تواند روی دهد که ممکن است بسیار جزیی باشد و یا پارگی کامل ایجاد شود. بیشتر آسیبهای مچ پا در اثر فعالیتهای ورزشی ایجاد می‌شود. فعالیتهایی مانند دویدن، پریدن یا پیاده‌روی ممکن است منجر به آسیب‌دیدگی مچ پا شود. علائم پیچ‌خوردگی مچ پا شامل درد، حساسیت و ایجاد درد در لمس، تورم، کبودی، ناتوانی در راه رفتن و ایستادن و خشکی مفصل می‌باشند.

اهمیت توانبخشی در آسیب مچ پا:

بدن ما برای نشستن در تمام روز ساخته نشده است. شیوه صحیح قرار گرفتن بدن یا به عبارتی صاف ایستادن، مساله مهمی است که روز به روز بیشتر به دست فراموشی سپرده می‌شود.

روزهایی که سرکار و در مدرسه می‌گذارنیم پر از عادات و تکالیفی است که به شکلی کاملا دور از فاکتورهای انسانی، ارگونومی انجام می‌گیرند. چند مثال آشنای این موارد: کار با کامپیوتر، کیف‌های رو دوشی یا کوله پشتی بسیار سنگین و قرار دادن گوشی تلفن بین گردن و شانه است، پشت ما، بهای تمام این رفتارهای نادرست را می‌پردازد.

گذشته از پشت درد، وضعیت نادرست بدن می‌تواند مشکلات دیگری از جمله تحلیل مفاصل و آرتروز فرسایشی را نیز ایجاد کند.

هیچگاه برای مدت طولانی در یک وضعیت ثابت نایستید، هر چند دقیقه یکبار وزن خود را از یک پا به پای دیگر منتقل کنید.