۸۰ درصد از زنان در طی بارداری خود دچار کمردرد می‌شوند که شدت آن می‌تواند کم باشد و فرد تنها بعد از ایستادن به مدت طولانی احساس ناراحتی کند یا اینکه شدید باشد و نتواند کارهای روزانه خود را انجام دهد.

اگر چه کمردرد می‌تواند علامتی از درد زایمان باشد ، ولی در کل در اثر تغییراتی که در بدن رخ می‌دهد، بوجود می‌آید.

عوامل موثر بر ایجاد کمردرد در دوران بارداری :

* هورمون هایی که در طی بارداری در بدن تولید می‌شوند، باعث عدم استحکام مفاصل می‌شوند، در نتیجه با رشد جنین لگن خاصره هم بزرگتر می‌شود.

* افزایش وزن در حدود ۱۱ تا ۱۶ کیلوگرم در طی بارداری باعث وارد آمدن وزن زیادی دراطراف کمر و شکم می‌شود.

* افزایش کشش وضعی بدن برای جبران تغییراتی که در مرکز ثقل بدن زن باردار رخ می‌دهد.

یکی از شایعترین اختلالات در انحناهای ستون فقرات ، گودی بیش از حد کمر است .بسیاری از ما علت کمردردهای خود را گودی بیش از حد کمر میدانیم.این گودی بیش از حد چیست ؟ چرا بوجود می آید ؟ اصولا آیا کمر انحنائی دارد ؟ و..

کمردرد یکی از شایع‌ترین مشکلات مردم دنیا است و گفته می‌شود که سالانه حدود ۵۰درصد ساکنان کره زمین یعنی رقمی بیشتر از  ۳ میلیارد نفر حداقل یک بار دچار کمردرد می‌شوند.

ورزش می‌تواند موجب بهبود کمر درد شود اما به شرطی که به‌صورت درست انجام شود. البته برخی از ورزش‌ها می‌توانند کمر درد را بدتر کنند. دانشگاه میشیگان آمریکا با انتشار نتیجه یک تحقیق گسترده ضمن اشاره به اینکه قبل از آغاز هر گونه فعالیت ورزشی بهتر است با پزشک خود مشورت کنید، توصیه‌های زیر را برای ورزش پس از بهبود کمر درد دارد: ورزش‌هایی که صدمه کمتر دارند مانند شنا، راهپیمایی و دوچرخه سواری معمولا برای کمر درد سالم‌تر هستند.

ورزش عامل مهمی در کمک به بیماران برای بهبود یافتن از چنین وضعیتی است.
ورزش ممکن است به سلول های مغز در نزدیکی محل سکته کمک کند تا اکسیژن بیشتری دریافت کنند و قدرت و هماهنگی عضلات آسیب دیده را بهبود بخشد. سکته ی مغزی ممکن است محدودیتها و اختلالات فیزیکی مختلفی برای فرد ایجاد کند.

توصیه های ورزشی برای این افراد بسته به نوع و شدت سکته ی مغزی و محدودیتهای افراد متفاوت است.

درمان جراحی برای این بیماری وجود ندارد ولی با تدابیری می‌توانید مانع پیشرفت آرتروز شوید که از مهم‌ترین تدابیر مورد بحث، ورزش‌های خاص است.

آرتروز یکی از علل اصلی معلولیت و ناتوانی است. هم مردان و هم زنان به این بیماری مبتلا می‌شوند اما زنان معمولا پس از ۵۵ سالگی، حدود ۱۰ سال دیرتر از مردان به این بیماری مبتلا می‌شوند. این بیماری اغلب مفاصل لگن، زانوها، ستون فقرات و دست‌ها را گرفتار می‌کند. از آنجایی که اغلب افراد مبتلا به آرتروز سالمند هستند (حدود نیمی از افراد بالای ۶۵ سال درجاتی از آرتروز را دارند) مدت‌ها تصور می‌شد که این بیماری بخش طبیعی پیری است که بیانگر فرسودگی غضروف مفصل در طول عمر است اما کارشناسان اکنون می‌دانند که عوامل بسیاری علاوه بر سن در ایجاد آرتروز دخیل هستند.

خطر ابتلا به آرتروز ممکن است به ارث برسد. آسیب‌ها یا بیماری‌ها نیز ممکن است تخریب غضروف مفصل را شدت بخشند. سرعت پیشرفت آرتروز به ژنتیک، نیروهای بیومکانیکی و فرآیندهای زیستی و شیمیایی بستگی دارد که همه آنها از فردی به فرد دیگر متفاوت است.